We zijn vroeg wakker. Buurvrouwtje Wanda, 15 maanden, besluit dat zes uur een prima tijd is om wat geluid te maken. We denken terug aan onze 1e vakantie met Cecile en de mopperende buurman. Dat gaan we niet doen. We draaien ons gewoon om en snoezelen nog even door. We staan rond 8.30 uur op en nemen een beetje gas terug erg letterlijk. We hebben serieus ruim 2 uur nodig om te ontbijten en op de fiets te stappen. Heerlijk.
We rijden naar de kust. Naar de badplaats Senigallia. Drinken daar wat en wandelen door de straatjes. Het is inmiddels half een, dus alles sluit voor de lunch. Wij rijden terug naar de kust voor een lunch. Heel smakelijk.
De rest van de middag brengen we door op het strand. We huren bedjes en een parasol. “Special price” for us en de fietsen kunnen mee het strand op. We nemen een duik in de erg warme zee. Heel verkoelend is het niet. Verder kijken we toe hoe een opa met engelengeduld een vlieger tientallen keren uit de knoop haalt voor zijn kleinzoon en heen en weer rent om de vlieger in de lucht te houden. Er is geen wind, dus het blijft bij dappere pogingen. Oma staat geduldig alles te filmen.
Terug op de camping staat er toch een dikke 47 kilometer op de teller. Een fijn, redelijk vlak, ritje.