Na alle inspanningen van gisteren hebben we als een blok geslapen. Heerlijk. Vandaag staat een ander gebied op de planning. Na een croissantje en eigen gemaakte cappucino voor mij pakken we de bus naar Urtijei. We drinken nog een cappucino op een terras. Het is even na tienen en er zitten al mensen aan de witte wijn, chippie erbij.
We kopen kaartjes voor de kabelbaan naar Seceda. We snappen nu waarom wintersport zo duur is. Snel pinnen, niet meer aan denken. We gaan met twee verschillende liften naar boven. Daar is het fris met nog geen 11 graden. Maar de zon schijnt, dus super wandelweer.
Het uitzicht is fenomenaal. De Seceda is 2519 meter hoog. Het is, zeggen ze, een van de mooiste plekken in de Dolomieten. Daar kunnen we wel in meegaan.
We maken foto’s en wandelen door. Het is druk, maar niet te. Onderweg lunchen we bij een berghut in het zonnetje. Even zitten is fijn want het wandelen valt me zwaar. Hoewel we maar een kilometer of 4 hebben gewandeld was het allemaal erg steil. Omhoog, maar ook omlaag. Opletten dus.
Na onze wandeling nemen we de kabelbaan terug en wandelen door het stadje. Ijsje, drankje en dan met de bus naar Kastelruth. Ook daar wandelen we even doorheen en strijken we neer voor een vroege avondmaaltijd. In dit deel van Italie kan dat nog…
Op de camping maken we plannen voor de komende dagen. Morgen rijden we naar Le Marche, waar we even een paar dagen gas terug willen nemen. We boeken een plekje op een minicamping.