Na wederom een lekker ontbijtje nemen we afscheid van Yurie. Onze eerste missie is een pinautomaat. De accomodatie waar we vanavond en morgen slapen biedt 10% korting als we contant betalen. Haha… ja, maar ook weer zonde om niet te doen. Alleen die bancomat vinden… tja. De eerste bestond niet meer. De tweede was een filiaal van een bank waar ik niet binnen kwam, bij nummer drie hadden we meer geluk. En tussendoor trotseren we de ochtendspits van Andria, waar je voorang neemt, soms krijgt en je vooral niet moet twijfelen om gas te geven.
De rit naar onze volgende bestemming duurt 2,5 uur. Het plan was om te parkeren bij de B&B, daar staat de auto “veilig”. Maar de rit ernaartoe gaat over een steile weg (10%). Daar heb ik echt geen zin in. Ik heb een hekel aan klimmen. Dalen is leuker, maar ook dat was op deze weg geen feestje geweest.
We rijden terug naar de kust en vinden een P aan het fietspad waar we willen fietsen. Dan maar een volle auto aan de straat… het is druk zat.
Voordat we gaan fietsen lunchen we. Rody eet een specialiteit van het huis (een soort balletjes van kaas en ei in tomatensaus), ik heb gegrilde garnalen. Jammie…
Het fietspad dat we vandaag fietsen gaat over het traject van een oude spoorlijn langs de kust. Langs het fietspad vind je Trabocchi’s. Deze indrukwekkende constructies vind je aan de Adriatische Zee, vooral langs de kusten van Abruzzo en Molise. Het zijn houten vissersplatforms die al eeuwenlang een belangrijk onderdeel zijn van het leven aan de kust. Via een loopplank kunnen vissers het platform bereiken om met lange netten vis te vangen. De constructie lijkt fragiel, maar weerstaat alle weersinvloeden. Tegenwoordig zijn sommige omgetoverd tot restaurant.
De rit langs de kust is aangenaam maar niet heel spannend. Jammer dat het fietspad nog niet helemaal doorloopt. We moeten een stuk langs een drukke 70 km weg en deels over gravel. Komen die mooie bandjes toch mooi weer van pas. Wat grappig is, is dat we langs alle oude stations fietsen. Helaas allemaal flink verlaten, je zou zeggen dat ze er meer van kunnen maken.
We rijden ruim 20 km naar het zuiden. Daar drinken we wat en keren we om. Het is warm, maar de wind maakt het aangenaam.
Terug in Marina San Vito Chietino, drinken we wat en eten we een meer dan lekker Italiaans ijsje. Er zijn weinig winkels in de buurt dus we maken er een restjesavond van. Eerst nog een duik in het zwembad. Vanaf onze B&B een mooi uitzicht over de zee.
